Een Syrische mars door Nederland

Een Syrische mars door Nederland,

om pater Frans van der Lugt te herdenken

Enkele weken geleden, in het kader van de maand van de gastsprekers, sprak Pater Jan Stuyt over zijn medebroeder Frans van der Lugt sj, die in 2014 in Syrië is doodgeschoten. Zijn nagedachtenis wordt in Nederland nog steeds levendig gehouden, niet in het minst door Syrische vluchtelingen. Een aantal van hen liep een mars door Nederland om Pater van der Lugt te gedenken. Een verslag uit Trouw van 12 april 2017:

Reportage

Ruim tweehonderd Syriërs liepen een driedaagse mars door Nederland om pater Frans van der Lugt te herdenken. De tocht eindigde vandaag in Nijmegen, waar de Jezuïet studeerde voordat hij naar het Midden-Oosten vertrok.

Het is een bont gezelschap dat via de Mookerheide door Heumensoord richting de Radboud Universiteit in Nijmegen wandelt. Veel jonge mensen, bijna allemaal afkomstig uit Syrië maar wonend in Duitsland, Engeland, Zweden, Oostenrijk of Nederland, dragen een t-shirt met daarop een foto van ‘pater Frans’. Precies drie jaar geleden werd pater Frans van der Lugt in de Syrische stad Homs vermoord. Hij was toen 75 jaar.

Pater Frans was zeer geliefd. Veel mensen die meelopen in de wandelmars kenden hem persoonlijk. Zoals Bassam Alekka die hem 27 jaar geleden voor het eerst ontmoette. Alekka werkte als vrijwilliger regelmatig mee aan zijn projecten, zoals de zorg voor verstandelijk gehandicapten waar nauwelijks iemand naar omkeek. “Hij was een heel bijzondere man. Hij heeft het leven van mensen veranderd met zijn vrijgevigheid en goedheid.”

 

Wandelen en afzien

Een wandelmars is volgens Rasha Yousef, één van initiatiefneemsters, de beste manier om pater Frans te herdenken, omdat hijzelf in Syrië ook regelmatig wandeltochten organiseerde.

© Koen Verheijden

Pater Frans kwam in 1966 voor het eerst in Syrië en heeft er vervolgens tientallen jaren gewoond en gewerkt. Hij wilde mensen verbinden en deed dat onder meer door het organiseren van wandeltochten, voor mensen van allerlei achtergronden, leeftijden en religies. Het waren geen makkelijke tochten. Er werd afgezien en op die manier kwamen de deelnemers nader tot elkaar. Mensen die gescheiden leefden van elkaar en zelfs angst voelden voor de ander, raakten zo bevriend.

 

De oorlog veranderde veel. Het werk van pater Frans werd zwaar bemoeilijkt. Hij weigerde te vertrekken. Ik blijf bij mijn mensen, ik ben de herder van mijn schapen, zei hij daarover.

Yousef vluchtte uit Syrië naar Engeland, haar vriendin Magui Alahmar woont sinds twee jaar in Duitsland. Met nog een paar vrienden besloten ze na de moord op pater Frans een herdenkingstocht in Nederland te organiseren. Alahmar: “Pater Frans komt uit Nederland en hij heeft in Nijmegen gewoond omdat hij daar studeerde in het huis van de Jezuïeten. Daarom wilden we hier eindigen met deze tocht.”

 

Solidariteit

Bijna allemaal afkomstig uit Syrië, maar neergestreken in verschillende Europese landen, ontmoeten ze elkaar deze dagen om het gedachtegoed van pater Frans levend te houden. De tocht begon zaterdag met een dienst in Den Bosch. Tijdens het wandelen wordt er gezongen, gezwegen, zelfs gedanst. Maar ook afgezien.

 

Vooral zondag was een heftige dag, toen er bijna 40 kilometer werd afgelegd op die zeer warme lentedag. De wandelaars kwamen pas laat op de avond allemaal binnen. “Op zulke zware momenten voel je de solidariteit het meest”, zegt Alahmar. Ook ‘s avonds is er een groot gevoel van verbinding. De deelnemers koken en slapen samen in een grote ruimte zoals een school of sportzaal. En ze ruimen alles weer op. Alahmar: “Het is niet makkelijk om voor zoveel mensen onderdak te regelen, maar het is gelukt door de hulp die we kregen van de mensen hier. Dat is precies waar pater Frans ook voor stond.”

(c) Cindy Cloin