Overweging janneke de Bruin – 9 december

 

Bar.5;1-9   Lucas 3;1-6

Beste medeparochianen,


Soms duurt het even totdat het kwartje valt.

We kennen allemaal deze ervaring. Iemand vertelt ons iets, maar we zijn met onze gedachten ergens anders; de boodschap komt niet aan. We moeten het opnieuw horen.

Pas als we werkelijk goed luisteren, komt de boodschap aan.

Momenteel is er in Katowice, in Polen een Klimaatconferentie.

Voor deze conferentie en aanverwante vergaderingen zijn ongeveer 20.000 deelnemers uit 190 landen bijeen.

Onder hen zijn politici, vertegenwoordigers van niet-gouvernementele organisaties, wetenschappers en bedrijfsleiders.

Het doel is om maatregelen te treffen om de klimaat-veranderingen en het opwarmen van de aarde te verminderen.

Wij mensen hebben voorbereiding nodig om belangrijke boodschappen te kunnen ontvangen en deze om te zetten in handelen.

Zo heeft het volk van Israel en hebben wij het Oude Testament om voorbereid te worden op de komst van de Messias.

Tenslotte krijgt deze voorbereiding gestalte in Johannes de Doper

De profeet Baruch spreekt over de bevrijding van Israël: wèg van de vijand.  

In vers 9 staat: ‘God leidt het jubelende Israël in zijn heerlijk licht’.

Jeruzalem wordt getroost. De bevrijdende God – dezelfde als die waar we naar uitzien bij de komst van het kind – brengt troost aan Jeruzalem. Zie hoe mooi Jeruzalem genoemd wordt: ‘Vrede door gerechtigheid’ en ‘Glorie door vroomheid’. (vers 4)

Heuglijke tijden breken voor het volk van Israël aan. Er komt een einde aan de ballingschap.

Zulke heuglijke tijden worden ook voorzegd in de evangelielezing van vandaag. Johannes gaat Jezus voor.

We zeggen ook wel: Johannes is de wegbereider van Jezus. Hij begon op te treden in heel de Jordaan-streek en een doopsel van bekering te preken tot vergeving van zonden.

De mensen werden tot bekering opgeroepen, lieten zich onderdompelen en hun zonden werden vergeven. Zo hoopten zij zich voor te bereiden op het Rijk van God.

Dit is dus een ander soort doopsel dan ‘ons’ doopsel waarmee we de dopeling verwelkomen in onze geloofsgemeenschap. De Heer is in aankomst, Zijn weg moet worden bereid.

En we weten: Hij kan en zal komen tot heil van de mensheid. Eenmaal vrij van zonden zullen de mensen Gods redding zien. Hij komt voor iedereen, niemand uitgezonderd. Ieder zal worden gered.

Maar, zoals we lazen, dat gaat niet vanzelf. Een stem roept van uit de woestijn.  

Het vraagt om een verandering van gedrag

Inzet voor  medemensen, een sobere levensstijl, trouw aan onze dierbaren, milieu-bewust zijn. Zijn wij bereid om uit onze comfort-zone te komen, een radicale herstart te maken?

Er wordt veel van ons gevraagd. Welke veranderingen willen we toestaan, waarvoor staan we open? Kunnen we het oude loslaten en het nieuwe toelaten?

Dàt is dus de vraag: kunnen we het oude loslaten en het nieuwe toelaten?

Bijvoorbeeld binnen ons Samenwerkingsverband Clara en Franciscus.

We willen daarbinnen veel meer samen gaan optrekken. Veel meer samenwerken. Daarvoor is het belangrijk dat we elkaar eerst goed leren kennen. Door gezamenlijke momenten te organiseren, door inspirerende ontmoetingen over en weer.

Mooi om naar uit te zien!

Met de komst van onze nieuwe pastor Marianus breekt ook een nieuwe tijd aan.

Laten we hem op zondag 16 december van harte verwelkomen. En samen met hem vormgeven aan een nieuwe tijd.

Je voorbereiden op een nieuwe tijd is dus niet iets wat je doet vanuit je luie stoel. Dat zou wel heel gemakkelijk zijn…

Er wordt een bijzondere geestesgesteldheid van ons verwacht.

We moeten ons openstellen voor het goede dat ons ten deel zal vallen.

We wachten op het Kind. Een kwetsbaar kind. Mooier kan ‘kwetsbaarheid’ eigenlijk niet verwoord en verbeeld worden.

Stel je open. Kijk met wakkere blik uit naar zijn komst.

Als je goed kijkt, zie je in die duisternis misschien al hoopgevende lichtpuntjes. Tekens van vernieuwing. Wees alert en waakzaam. Wacht zijn bevrijdende komst af, niet met je armen over elkaar, maar in een actieve houding. Wees aandachtig en zorg dat je op de komst van dat ‘groot licht’ voorbereid bent. ‘Bereidt de weg van de Heer’.

Met Kerstmis verwachten we de komst van het Kind: hoe welkom is dat in onze wereld?

We zullen dan lezen dat dat kind – kwetsbaar als het is – niet bepaald vriendelijk welkom wordt geheten. Het wordt geboren in een kribbe, in een stal. Dus in uiterst sobere omstandigheden. Armoedig.

Breekt er met de komst van dat kind een nieuwe tijd aan? Gaan we op weg naar een nieuwe wereld? Geloven we in een nieuw begin?

En wat betekent zo’n nieuw begin dan? Voor ons persoonlijk, voor onze eigen kring van mensen, voor de geloofsgemeenschap waar we deel van uitmaken. Is er echt een nieuw begin?

‘Blijf niet staren op wat vroeger was…’.

Laten we in deze geest uitzien naar het feest van het licht.

De ster die ons wijst naar Bethlehem. Wat een mooi vooruitzicht. Laten we dat doen met een open blik naar die nieuwe toekomst.. In vertrouwen en verbonden met elkaar.

Zo moge het zijn. Amen