Overweging Frank de Haas – Hemelvaartsdag

Handelingen 1, 1-11; Marcus 16, 15-20

Beste medeparochianen,

1

De verhalen waarnaar we luisteren tussen Pasen en Hemelvaart hebben een overeenkomst. In de weken vanaf Jezus’ opstanding  tot zijn hemelvaart vandaag, en op de momenten dat Jezus aan zijn leerlingen verschijnt, klinkt telkens weer die opdracht aan hen: zij moeten op weg gaan, dat geweldige verhaal van Jezus vertellen, en die indrukwekkende tekenen laten zien. Zet mijn werk voort, zegt Jezus tot zijn leerlingen. De Heilige Geest zal hen daarbij inspireren. Zij waren door Jezus voorbereid. Maar nu is hij wel uit hun midden weg. Hoe moet dat nou? En hoe dat nou met ons?

2

Beide lezingen van vandaag gaan – zoals we juist hoorden – over Jezus’ Hemelvaart. In de lezing uit Handelingen wordt opgesomd wat Jezus in zijn leven allemaal heeft laten zien. Die bijzondere daden houden niet op na zijn vertrek. De leerlingen worden opgeroepen in Jeruzalem te blijven. Willen zij dat wel? Want zonder Jezus’ fysieke aanwezigheid  voelen zij zich niet op hun gemak. Hij is uit hun midden vertrokken. Hun blik blijft naar boven gericht. Hoe voelen zij zich op dat moment? De twee mannen in het wit bieden troost: Jezus komt terug. En Pinksteren wordt aangekondigd, dan zullen zij gedoopt worden met de Heilige Geest. Wacht dat moment af.  Daarna kunnen zij – begeesterd – met kracht en overtuiging overal de Blijde Boodschap verkondigen.

3

In de evangelielezing hoorden we over de momenten waarop Jezus na zijn opstanding aan de leerlingen verscheen. We hoorden over geloof en doop. Jezus heeft zijn plaats ingenomen aan de rechterhand van zijn vader. De leerlingen zullen de wereld intrekken. Die taak ligt er nu voor hen. Maar is het wel veilig om naar buiten en op reis te gaan? We kunnen ons wel in de leerlingen verplaatsen. Ik denk dat zij zich op dat moment ontheemd voelden. En nog niet direct het besef hadden dat Jezus, hoewel vertrokken, toch onder hen is en blijft.

4

Wat doen wij met dit verhaal? Hoe kijken wij naar de toekomst? Van de wereld, met een voortwoekerende Coronacrisis. Met ernstige problemen rond het klimaat en rond vrede en veiligheid. En de toekomst van de Kerk. Hoe zal het daarmee gaan? Hier en breder binnen Clara en Franciscus? Hoe staan wij er over pakweg 5 jaar voor? Zijn we somber? Dat is voorstelbaar. Maar Jezus, en zijn boodschap van liefde, blijft bij ons. En ook wij worden aangeraakt door de Geest. En we hebben elkaar. Laten we ons samen op de nabije toekomst van die Kerk bezinnen. Voor zo’n bezinning worden al stappen gezet.

5

De leerlingen hebben hun geloof en halen kracht uit de doop. De Heilige Geest zal hen begeleiden.  Wat Jezus zo indringend heeft voorgeleefd, gaan zij proberen voort te zetten. In woorden en in daden. In termen van nu: zij hebben de ‘skills’ om dat werk te gaan doen. En de Heer blijft hen nabij.

6

In al hun onzekerheid keken de leerlingen eigenlijk vooral uit naar een snelle terugkomst van Jezus. En ze richtten zich in eerste instantie op het volk van Israël.  Maar nu zij op pad gaan, moeten zij zich realiseren dat die boodschap van Jezus bestemd is voor de hele wereld. Tot ver over de grenzen van Israël. Ooit, lezen we in de bijbel, zal Jezus terugkeren. Maar nu, nu is er werk aan de winkel! Veel werk!

7

Jezus is er nog, hij leeft, ook voor ons! En ook over ons wordt die Geest uitgestrooid. Zo kunnen we toeleven naar Pinksteren. Die zekerheid hebben we, we zijn niet alleen: hij blijft er voor ons. Dat dat de kern van ons geloof mag blijven. Dat dit ons ook telkens weer bevestigt in ons vertrouwen. Blijf niet staren naar daarboven. Zoals de leerlingen deden. Hij is hier. Hij is onder ons. De hoeder op onze levensweg.

8

Dat is de boodschap die ons, zeker in de voorbije weken, indringend werd voorgehouden. En die na vandaag nog vaak in alle helderheid zal klinken. Het zijn de verhalen die ons steeds weer aanspreken en die telkens de grondslag vormen voor ons samenzijn hier. En, minstens zo belangrijk, voor onze oriëntatie op de wereld. Er is nog heel veel werk te verzetten om die nieuwe wereld dichterbij te brengen. Jezus die er voor ons blijft en de Geest die ons inspireert: die zijn voor ons onmisbaar. Maar zoals ik zei: met die inspiratie kunnen we ook elkaar begeesteren. Op de momenten dat we samenkomen rond de Bron van ons geloof en op andere momenten. Die onderlinge ontmoeting is belangrijk en zo waardevol. Ik hoop zeer dat dat samenkomen in de naaste toekomst weer wat makkelijker wordt. We kijken ernaar uit.

Amen

 

Vieringen

Zondag
10:30 uur: Liturgieviering. Dit kan afwisselend een eucharistie- of een woord en communieviering zijn. Zie hiervoor het liturgierooster,waar u ook nadere informatie vindt over de voorganger en het dienstdoende koor.

Contact

Parochie H.H. Martelaren van Gorcum
Linnaeushof 94
1098KT Amsterdam
Bereikbaar via voicemail op 020-6653830
E-mailadres:  secretariaat@hofkerk.amsterdam

 

U kunt ook het contactformulier gebruiken.