\
Zondag 27 september 2026/55j Jubileum LWM – Ezechiël 18,25-28; Matteüs 21,28-32
- 1
Deze korte gelijkenis van Jezus over een vader met 2 zonen: de een zegt ‘Ja’ en doet ‘Nee’, de ander zegt ‘Nee’ en doet ‘Ja’ – zij komt alleen in het Matteüs-evangelie voor.
Verschillende mensen komen in beeld: hogepriesters, oudsten, een wijngaardenier, tollenaars, hoeren en Johannes de Doper. Zij leven in gescheiden werelden - vol verschillen in leefstijl, meningen en geloof.
Jezus zegt tegen de clerus van toen: “Jullie hebben Johannes de Doper geen geloof geschonken!”
En wie schenken wij geloof?” Proberen wij nog steeds of opnieuw Sámen Kerk te zijn?
Jezus zegt ook: “Tollenaars en hoeren en gaan jullie vòòr in het Rijk van God!”
Dat vond men toen ergerniswekkend. Eerlijk gezegd is dit nog steeds irritant! Gaan mensen met zùlke normen en waarden òns voor??
- 2
Opvallend in deze gelijkenis is het woordje ‘vandaag’.
De vader vraagt zijn zoons: “Ga vandáág werken in de wijngaard”.
‘Vandaag’ staat meermaals in het Nieuwe Testament.
Zo zegt Jezus tegen de tollenaar Zacheüs: “Ik moet vandáág in je huis zijn!” (Lukas 19).
Jezus aan het kruis zegt tegen die ene moordenaar (Lukas 23): “Vandáág nog zul je met mij in het paradijs zijn.”
In het Onze Vader bidden wij letterlijk: “Geef ons vandáág ons dagelijks brood”.
En te midden van vogels en bloemen (Matteüs 6) zegt Jezus: “Geniet vandáág!”
Wat staat Vandáág op ònze kerk-agenda??..... Er wordt op 7 oktober het Pastoraal Plan voor Clara & Franciscus als geheel gepresenteerd (in onze Hofkerk!). Wij gaan op weg naar perspectieven voor de toekomst.
Richtinggevend is wat de LWM als Tussenzang zong: “Waar vriendschap is en liefde, daar is God…” Zo zijn wij ook veilig bij elkaar!
- 3
Jezus protesteert niet tegen heiligheid, maar voluit tegen schijn-heiligheid!
Hij zegt: “Tollenaren en publieke vrouwen gaan vòòr u het Rijk van God binnen.”
Zij zijn ‘er’ dus éérder! Wij als actieve praktiserende kerkleden denken misschien stiekem, dat wij vòòr-liggen op die anderen met een mindere moraal.
Toch zegt Jezus, dat zij vòòrgaan. Zij leid(d)en een vervuil(en)d leven, maar wat Hem betreft krijgen zij een vervuld leven.
En wij: kiezen wij voor vervulling door het geloof? Dan gaan wij best door emoties heen. We hebben vaak te worstelen met ons ego.
De zoon, die eerst Ja zegt wil zijn ego mooier voordoen dan het is. De zoon, die eerst Nee zegt, uit zijn ego volop. Hoe gaan wij daarmee om? Biechten wij dit op aan elkaar? Of blijven we in de buitenkant steken?
- 4
Er zijn ook nee-zeggers, die bij hun ‘Nee’ blijven.
Hoogstens zeggen ze: “Sorry”. Of: “Nou, en?”
Of bedoelen ze : “Het spijt me, dat ik geen spijt heb…”?
Anderen zeggen: “Als ik overnieuw zou mogen beginnen, dan zou ik het anders doen…”
En: wat zeggen wij?
Jezus laat ons puzzelen, of onze woorden overeenstemmen met onze daden.
Daarom blijft de uitdaging om tussen Ja en Nee onze weg te zoeken! Staan wij werkelijk open voor de ander? Zijn wij bereid om samen met parochianen van andere locaties de Kerk nieuw gestalte te geven?
Dan zeggen we niet: “Zoals het hier gaat moet het blijven gaan”. Maar we zeggen: “Hòe gaan we samenwerken in de wijngaard van de Heer?”
Naast ons bevindt zich misschien iemand, die eerst ‘Ja’ zegt en daarna ‘Nee’ doet.
Òf iemand, die eerst ‘Nee’ zegt en daarna Ja doet!... Wat zeggen en doen wij zèlf?...
- 5
Wat is misschien het bekendste Ja-woord?
Is dat soms bij een partnerkeuze of huwelijkssluiting? Besef je dan werkelijk wat je zegt?
Of moet je dit Ja eigenlijk nog veróveren in de relatie met de ander? Gaandeweg ontdek je ook je Nee: bij irritaties aan de ander, die b.v. de badkamer nooit opruimt?
Onze ouders zegden Ja bij de Doop van hun kind. Een jeugdig Ja klinkt bij ons Vormsel.
Je belooft Ja’s bij allerlei afspraken. Maar onze Ja’s moeten telkens weer veróverd worden! We moeten dat samen met elkaar veroveren.
Het is aan òns ook om pastorale plannen tot realiteit te laten worden.
- 6
De profeet Ezechiël is nog feller dan Jezus: fel tegenover mensen, die vinden dat God niet rechtvaardig genoeg is. Wij willen het liefst, dat God zonder pardon het goede beloont en het kwade bestraft.
Ezechiël zegt dan: “Als een rechtvaardige zich van zijn rechtvaardigheid afkeert en kwaad gaat doen - dan zal hij daaraan sterven.” En: “Als een goddeloze gaat handelen naar gerechtigheid - dan zal hij (bij God) in leven blijven”.
- 7
In de Kerk als enige plaats in de samenleving – durf ik toch zeggen – klinken de wetten van Gods Koninkrijk. Wie ‘Ja’ zegt en ‘Nee’ doet, helaas. Wie ‘Nee’ zegt, maar omkeert en ‘Ja’ gaat doen: gelukkig, je hoort bij God.
Máár: dat is een groeiproces. Gunnen wij dat anderen? De samenleving valt echter vaak in groepen uiteen. Mensen waarderen elkaar niet, willen dat niet meer en maken elkaar voor vuilnis uit. Binnen de Kerk horen hoog en laag, eenvoudig en geniaal, man en vrouw bij elkaar – wij zijn zusters en broeders.
Dit vernieuwend en hoopvol op weg zijn naar Gods Rijk in een rechtvaardige(r) wereld bezingt de LWM al 55 jaren! Ik wens ons met elkaar nog vele jaren toe!
In de Naam van de Vader, en van de Zoon en van de Heilige Geest. Amen
Ari van Buuren
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Qui bene cantat bis orat = Wie goed zingt bidt dubbel
Kerkvader St. Augustinus 354-430
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Voorbeden LWM viering
- Laten we bidden voor deze wereld, dat zij een plaats mag worden waar recht geschiedt en vrede woont. Dat de woorden van hoop en bevrijding die wij zingend belijden, ook tastbaar worden in ons dagelijks handelen en in onze zorg voor de kwetsbaren. Wij bidden voor allen die op zoek zijn naar zin en richting in hun leven. Dat zij bemoedigd mogen worden door liederen en verhalen die richting geven en die spreken van een God die 'Ik zal er zijn' heet. Heer ontferm u over ons
- Goede God, wij bidden U uit dankbaarheid voor de 55 jaar waarin ons koor samen mocht zingen, bidden en vieren. Voor de stemmen die klonken, voor de onderlinge verbondenheid en voor de talloze keren dat wij de liturgie kleur en diepgang hebben gegeven. Dat wij nog lang een bron van inspiratie mogen blijven. Heer ontferm u over ons
- Wij bidden voor de parochiegemeenschap waarin ons koor wortelt. Dat wij voor elkaar een 'huis van licht' mogen zijn, waar iedereen gekend is bij zijn of haar naam en waar ruimte is voor ieders vreugde en verdriet. Heer ontferm u over ons
- Goede God, de LWM is niet alleen muzikaal en in woord aanwezig tijdens liturgievieringen. Ook zijn de meeste leden als vrijwilliger betrokken bij het reilen en zeilen van onze krimpende gemeenschap. Geef ons de kracht ook dit onderdeel van ons “kerk zijn” nog lang vol te houden. Heer ontferm u over ons
- In deze feestelijke viering gedenken wij met diepe dankbaarheid alle koorleden, dirigenten en dierbaren die ons in de afgelopen 55 jaar zijn ontvallen. Wij bidden in het bijzonder ook voor de overleden dichter Huub Oosterhuis, wiens nalatenschap ons vandaag samenbrengt. Dat zij allen rusten in Uw altijddurende licht. Heer ontferm u over ons
- Verder bidden wij voor de intenties van deze week en voor de persoonlijke intenties. Heer ontferm u over ons
Korte toespraak bij het 55-jarig jubileum van de LWM door Frank de Haas
Beste medeparochianen,
Mij is gevraagd namens de LWM een paar woorden te spreken. Dat doe ik graag. En daarbij sluit ik ook graag aan bij de mooie overweging die Ari hield. Hij noemde al een paar zaken die nadrukkelijk bij de LWM horen. En die te maken hebben met de kern van vele teksten van Huub Oosterhuis. De dichter, waarvan de LWM – inmiddels al 55 jaar - zoveel liederen zingt, die vaak zo schitterend op muziek zijn gezet. En vaak zo heerlijk zijn om te zingen. Enkele van die ‘pareltjes’ hoorde u vandaag al. Bijvoorbeeld het lied dat met deze zin begint: Waar vriendschap is en liefde, daar is God. En Het lied om toekomst, waarin we als laatste regels zongen: God weet het komt goed, een rechtvaardige wereld waar niet de dood heerst. Die nieuwe wereld, waar ook ons slotlied zo over gaat, dat geweldige visioen, dat onze hoop levend houdt. Over die teksten is veel te zeggen, veel meer dan ik in dit korte praatje kwijt kan. Maar zeker dit: onze Kerk maakt deel uit van die grote wereld. En voor ons is er de opdracht, ons aangereikt door Jezus Christus, om te werken aan een nieuwe wereld, een wereld omgekeerd.
De wereld van 1971, toen de LWM startte, was anders dan die van vandaag. De Kerkgemeenschap van toen was anders dan die van vandaag. Maar er was een uiterst belangrijke ontwikkeling waarbij de LWM wilde aansluiten: de ruimte voor het verzorgen van een Nederlandstalige liturgie. Dichtbij de mensen, in eigen taal, goed te volgen, begrijpelijk. Een nieuwe liturgie, waarvoor Huub Oosterhuis talloze diepzinnige, poëtische teksten heeft geleverd. Teksten op melodieën die de LWM nog steeds heel graag zingt.
Wij prijzen ons gelukkig dat we dat nog steeds kunnen doen. Sommige van onze leden van nu waren er in die begintijd al bij. Helaas zijn ons in de loop van de jaren ook vele dierbare leden en vrienden van de LWM ontvallen, soms op veel te jonge leeftijd. Zij maken blijvend deel uit van onze geschiedenis.
De Martelaren van Gorcumparochie is al die jaren onze basis. We mochten talloze malen mee voorgaan in vieringen die we altijd samen met de voorganger voorbereidden. We heten niet voor niets Liturgische Werkgroep Martelaren. Er is een sterke band met de parochie. Velen van ons zijn hier als vrijwilliger actief. En ook breder: binnen het Samenwerkingsverband van Clara en Franciscus.
Nu willen we op weg naar de 60 jaar, wat zou dat mooi zijn! Met elkaar en samen met u. Samen Kerk. Deel uitmakend van Clara en Franciscus. Een kerk in beweging, in een wereld in beweging. Blijvend met elkaar in verbinding en blijvend geïnspireerd door de rijke nalatenschap van Huub Oosterhuis.
Dank u wel
Bedankt voor het wassen van de vuile was.
Toespraak namens het locatiebestuur door Tim Stok
Beste LWM’ers. Namens de parochie gefeliciteerd met jullie 55 jarige jubileum!
Ik zeg dat met wat gemengde gevoelens. Aan het einde van een viering worden de medewerkers altijd bedankt. Dan denk ik vaak: wie is nu wie aan het bedanken? Bedanken wij eigenlijk niet onszelf? Wij zijn zelf toch ook gewoon parochianen?
Psychologen juichen het bedanken wel toe. Bedanken is positief en geeft energie. Dus bedanken houden wij er in. Het is goed te bedanken. Het is mooi jullie hier te bedanken.
Maar bedanken waarvoor? Wij zou kunnen bedanken voor alle zang en muziek. Zang en muziek maken is gezond. Gezond voor de parochie, maar zeker ook gezond voor jullie zelf. Neuropsycholoog Erik Scherder schreef een heel boek over de positieve invloed van muziek maken.
Wij zouden kunnen bedanken voor alle verbondenheid die de LWM’ers altijd uitstralen en waarmaken. Voor alle inzet voor de parochie. Dat klinkt dan als volgt.
Bedank litanie: voor de vaste vieringen natuurlijk, de inzet bij de voorbereidingen van diensten. Maar ook voor de inzet bij de vakantievieringen, het uitvaartkoor, voor alle koffie en alle boekjes. De zondagopenstellingen en streamers diensten. En zeker ook voor de bijdragen aan Hofnieuws, de website en de nieuwsbrief. Voor alle kostersdiensten, voor de bijstand bij de kerststallen tentoonstelling. Voor de loterij, de filmclub en de gespreksgroepen. En natuurlijk voor het wassen van de vuile was van de kerk.
Zaken waar LWM’ers aan meewerken. Dank. De keerzijde is dat je als mens niet zonder verbinding kunt. Je doet het zeker ook voor jezelf. En er is psychologisch niets zo gezond als iets doen voor andere mensen. Kijk de literatuur er maar op na.
Dus: namens de parochie bedanken wij jullie, want bedanken is gezond. En ik feliciteer jullie met alle muziek, alle verbondenheid en alle inzet voor anderen die jullie ervaren en die jullie uitdragen. Hou dit zo lang mogelijk vol! Het is gezond voor alles en iedereen.
Namens Parochiebestuur en Locatiebestuur,
Tim Stok